Καλιμερήζουμεν.
Σήμερα εσκέφτηκα να σας πω την γνώμη μου ( τα 2 μου σεντ που λαλούν τζιαι οι Αμερικάνοι ,αν τζιαι τωρά τα 2 σεντ τους εγινίκαν χώμα) για την δημοσιογραφία στην Κύπρο.
Ξεκινώ με ένα γενικό σχόλιο. Εν πιστέυκω πως για να μου αρέσκει κάτι στην Κύπρο πρέπει να εν το ίδιο με την Ευρώπη,Αμερική. Για μέναν εν αρκετόν να πιστεύκω πως απλά εν καλό για την Κύπρο.
Στο θέμαν της δημοσιογραφίας είμαι απογοητευμένος. Ο λόγος απλός. Για μέναν ο δημοσιογράφος κανονικά πρέπει να εν έξω που το σύστημα.
Δηλαδή με ποιάν λογική κάποιος δημοσιογράφος να έσχιει πάντα απόψεις που συμφωνούν με ένα κόμμα?
Δαμέ οι παντρεμένοι τζιαι στα 2/5 των θεμάτων διαφωνούν μεταξύ τους. Πως γίνετε ένας δημοσιογράφος ΠΑΝΤΑ να συμφωνεί με το κόμμα που αποφάσισεν ο εκδότης του πως πρέπει να υποστηρίζει?
Πως μπορείς να συμφωνείς με κάθε κίνηση , ομιλία , άποψη κάποιου?
Τζιαι μιας τζιαι το κάμνουν η επόμενη απορία εν πως μπορούν τζιαι τζήμούνται τις νύχτες?
Πως μπορείς να μεν σύρνεις τον κάθε πολιτικό που δεν ξέρει τι του γίνεται μες την γωνία τζιαι να τον πελλανήσκεις στις ερωτήσεις ώσπου να παραδεχτεί πως έσχιει λάθος?
Πως μπορείς να κάμνεις pause τον εγκέφαλον σου όταν μιλάς με πολιτικούς τζιαι να μεν τους λαλείς πως λαλούν πελλάρες?
Που την άλλη υπάρχουν κάποιες εξαιρέσεις αλλά τζιαι τζίνοι πολλες φορές κριτικάρουν μόνο όποτε τους συμφέρει.
Για τους αθλητικογράφους τι να πεις. Συμφωνούν με ούλλους ακόμα τζιαι στα πιο παράλογα πράματα. Αν φωνάξει κάποια ομάδα για τους διαιτητές θα πουν πως ήταν μέτρια διαιτησία για να μεν πάρουν απόλυτη θέση.
Αν φκεί ένας οπαδός τζιαι πει κάτι για άλλην ομάδαν θα συμφωνήσουν περίπου μαζί του. Αν φκει οπαδός της άλλης ομάδας να πει για τον άλλον θα κάμουν πως εν εσυμφωνήσαν πριν μαζί με τον άλλον για να μεν έσχιει παράπονον ο τελευταίος. Πείτε μου αν έσχιει άνθρωπο που δεν μπορεί να κάμει έτσι δουλειά? Να συμφωνείς με ούλλους εν το πιο εύκολο πράμα.
Μετά ρωτούν τους για ένα θέμα τζιαι ακούεις τους που μπαίνουν στο ίντερνετ τζιαι ελέγχουν τις διάφορες σελίδες τζιαι απαντούν. Δηλάδη άλλος βουρά να κάμει το ρεπορτάζ τζιαι τουτοι κάθουντε στο στουντιο τζιαι απλά τσιακκαρίσκουν τι έγραψεν ο άλλος.
Για τους καυκάες τζιαι τους χούλιγκαν κάμνουν ένα πρόχειρο σχόλιο απλά για να πουν κάτι τζιαι ως τζιαμέ.
Όταν οι δημοσιογράφοι/ αθλητικογράφοι καταλάβουν πως άμαν θέλουν έχουν την δύναμη να αλλάξουν τα πράματα τζιαι τούτην την δύναμη μάθουν να μεν την χρησιμοποιούν για προσωπικόν όφελος τότε κάτι μπορεί να γίνει.
Αυτά για σήμερα.
Τζιαι να θυμάστε.
“Εννεν το ύψος που σκοτώνει. Εν το εδάφος.”
Αρχειοθετήθηκε ως : Δημοσιογραφία | Ετικέτα: Αθλητικογραφία, Δημοσιογράφία, Πολιτική
